Ciało daje znaki, czyli fizjologia bez tabu.

Ciało daje znaki, czyli fizjologia bez tabu.

Czasem trzeba opisać coś, co dzieje się z naszym ciałem tu i teraz, a podręcznikowe „boli mnie głowa” nie wystarcza. Jak po polsku zgrabnie mówić o tych wszystkich mrowieniach, dreszczach i skurczach, by brzmieć jak swój?

Mieć gęsią skórkę – покрыться гусиной кожей/мурашками. Mówimy tak i z zimna, i z emocji.
Przykład: Ta scena w filmie była tak poruszająca, że aż miałam gęsią skórkę.

Burczy mi w brzuchu – у меня урчит в животе. Klasyk, którego używa każdy Polak.
Przykład: Przepraszam za te dźwięki, strasznie mi burczy w brzuchu, bo nie jadłem śniadania.

Kręci w nosie – свербит в носу (перед чиханием). Idealne określenie tego uczucia „zaraz kichnę”.
Przykład: Chyba mam alergię na kurz, bo w starych domach zawsze zaczyna mnie kręcić w nosie.

Zakręciło mi się w głowie – у меня закружилась голова. Potoczne i bardzo częste.
Przykład: Jak gwałtownie wstałem, to aż mi się w głowie zakręciło.

Cierpnie mi noga / ręka – у меня затекла нога/рука. Kluczowy czasownik! Opisuje uczucie mrowienia i drętwienia.
Przykład: Muszę wstać, bo od siedzenia w tej pozycji już mi cierpnie noga.

Dostać skurczu – (у меня) свело мышцу. Bolesny i nagły.
Przykład: W środku nocy obudził mnie potworny skurcz łydki.

❌ Czego unikać?
Nie mów „u mnie hałasuje w brzuchu”, próbując tłumaczyć „шумит в животе”. To zabrzmi komicznie. Polak powie wyłącznie, że mu burczy w brzuchu.

A jakie Wy znacie „cielesne” powiedzonka, których nie ma w podręcznikach?